Ben weer helemaal terug – blog van Wilma Lingen

Ben weer helemaal terug.
Al fietsend door ons dorp ging dit vanmiddag door mijn gedachten. Een jaar lang gevochten tegen borstkanker met goed gevolg, ben weer gezond, ben alweer bijna een jaar volledig aan het werk en ben terug in de politiek. En het gaat goed met mij!
Onderweg naar boer Bas voor zijn heerlijke oude kaas, ijs en verse eieren realiseerde ik mij hoe Krimpen door de jaren heen is veranderd. Het gebouw van mijn middelbare school is onlangs afgebrand en mijn lagere school is al heel lang geleden afgebroken. Gek eigenlijk, beide gebouwen zijn gebouwd toen ik al leefde en ik ben pas 54 …

Al mijmerend fiets ik door en denk aan de politiek. Wat een frustrerende en ingewikkelde periode hebben we achter de rug. En door deze bizarre corona situatie is alles nog ingewikkelder geworden. Maar mensen zijn sterk, dat heb ik zelf aan den lijve meegemaakt en ik zie dit ook bij anderen. Soms is er gewoon maar 1 uitweg, 1 oplossing, 1 manier om voor te gaan. Dat betekent over je eigen schaduw heen stappen om het algemeen te dienen, nederig zijn, oplossingsgericht, creatief zijn en doorzetten, maar wel zonder daarbij jezelf te verliezen.

En politiek is raar. Politiek draait om macht. Politiek draait om menselijke verhoudingen, politiek draait om baasje spelen en daarom is politiek af en toe zo ingewikkeld en uitputtend. Althans, zo ervaar ik dat.
Vertrouwend op frisse veranderingen, nieuwe inzichten en veel leermomenten moet ik de conclusie trekken dat niets van dit gebeurd is. Integendeel, verwachtingen zijn POEF, in lucht opgegaan. Anderen zullen het vast naïef noemen want zo is het toch altijd al geweest… Maar ik, ik was er echt van overtuigd dat wij met déze mensen, VVD, D66 en LK, de veranderingen gingen brengen in Krimpen. Zonder de Christelijke partijen en met een prachtig mooi Kleurrijk Krimpen coalitieakkoord zouden we de veranderingen waar Krimpen zo aan toe is nu écht gaan brengen. 

Maar wat heb ik mij vergist. Direct bij de start ging het al mis. Het meeste heb ik vanwege mijn ziekte vanaf de zijlijn mee moeten maken. Maar ik heb genoeg gezien om te concluderen dat er binnen dit college geen gelijkwaardige verhoudingen waren. Persoonlijke relaties waarvan gedacht was dat die goed waren, bleken een farce te zijn. Na eenmaal gesetteld te zijn kwamen de ware aarden naar boven, is er een wig geslagen tussen landelijk en lokaal en de teamspirit was ver te zoeken, waardoor het gezamenlijk belang volledig uit het oog verloren werd.

Een goed werkend team is complementair aan elkaar, luistert naar elkaar, toont begrip en werkt vanuit commitment. Daarbinnen heeft ieder zijn eigen rol maar ook een gezamenlijke rol, steeds beter worden van en steeds beter worden met elkaar. Zo zou het moeten zijn, zo had het moeten gaan.
Eigenlijk was niets hiervan aanwezig en dat was ook voor onze fractie goed te merken. Bij diverse dossiers, en ik noem ze maar weer even, Ouverturelaan, verhuizing Gezondheidscentrum, de N210, de Big Bear, heeft men maling gehad aan onze mening. Ondanks de coalitie- en de individuele gesprekken met wethouders waarbij wij als fractie onze mening duidelijk formuleerde, we andere oplossingen hebben aangedragen, werden we als fractie niet serieus genomen. We werden weggezet als een stelletje domme lokalen en werden daarbij flink onder druk gezet vanwege de stemverhouding binnen de raad. Dáááááág dualisme.

U begrijpt 1,5 jaar lang deze frustraties, 1,5 jaar lang deze druk, 1,5 jaar lang alert moeten blijven om niet je ziel te verkopen en niet tegen elkaar uitgespeeld te worden, dat leidt tot een breuk. En die kwam in december 2019. Het woord onherstelbaar is hierbij gebruikt, achteraf misschien niet zo handig, maar we waren het zat.

Na de breuk gingen we opnieuw de formatieonderhandelingen in om voor de komende 2 jaar tot een andere bestendige coalitie te komen. Voor onze partij was het vechten tegen de bierkaai. Landelijke partijen gaven elkaar meer macht, hebben een landelijke achterban en wij als grootste lokale partij hebben onderhandeld tot we een ons wogen, excuses gemaakt voor het woord “onherstelbaar”, knievallen gemaakt richting de VVD, we zijn netjes gebleven en we zijn diverse malen over onze schaduw heen gestapt, maar onze ziel verkopen, nee, er zijn grenzen en dat hebben we dus niet gedaan, met als gevolg, we gaan de komende 2 jaar oppositie voeren.

Bijna thuis denk ik, hoofd weer lekker leeg. Na mijn ziekte sta ik anders in het leven. Het leven is te mooi om niet  geleefd te worden en ik doe vooral de dingen waar ik blij van word.
Tja en dan denk je … die politiek, daar word je toch niet blij van Wilma? JA, toch wel!

Namens de fractie kan ik zeggen, we blijven strijden, strijden voor een nog mooier en beter Krimpen voor iedereen, zondagsopening blijft, meer horeca, meer terrassen, minder brugopeningstijden, een gezonde financiële situatie, goede zorg, goede werkgelegenheid en mooi plekjes in Krimpen.

Ik besef wat een heerlijkheid het is, zo op de fiets en al groetend naar een wandelaar, ja, want dat doen we hier gelukkig naar elkaar. Ik besef hoe dankbaar ik ben, genietend van deze zomerdag kijkend naar al het moois van Krimpen. 

Hoe simpel kan geluk zijn mensen … Het leven is om geleefd te worden en leef in het NU.
Dus wees lief voor elkaar, zelfs als mensen niet altijd lief of aardig zijn voor jou, wees dan toch lief tegen hen.

Ik wens je een fijne dag !

Wilma Lingen-Breedveld, raadslid Stem van Krimpen

Alle nieuwsberichten