| Home » Stem van Krimpen |
17-03-2011Er was eens……de dappere burger.Een modern burger sprookje. 3 jaar geleden trokken een 30-tal vooral jonge gezinnen met veel plezier in hun nieuwe woning aan de Ouverturelaan. Na de eerste euforie kwamen ze tot een redelijk ontnuchterende conclusie dat hun woning wel aan een hele drukke weg lag, waar bovendien ook stelselmatig te hard gereden leek te worden. Onoverzichtelijke uitritten van de zijstraten in combinatie met uitzicht belemmerende geparkeerde auto’s zorgden al snel voor veel ergernis.
De bewoners meldden hun bezorgdheid over de verkeerssituatie een flink aantal malen bij de gemeente, echter van daaruit kwam vooral het signaal dat het hardrijden allemaal wel meeviel. Zo kabbelde het probleem voort en zuchtten de bewoners nog eens diep als zij in hun bed lagen en de auto’s bij het bruggetje ter hoogte van Landgoed Vilsteren letterlijk door de lucht hoorden vliegen met grote snelheid. Nog meer zorgen waren er over het gevaar van een ongeluk, met fietsers of een van de vele kleine kinderen die aan deze weg wonen. Volgens de bewoners is het slechts wachten op de echte grote klap. Ze keken uit het keukenraam naar de voorbijzoevende auto's en naar het Symphonia project waar nog wat huizen te koop staan.
Een aantal bewoners trok vorig jaar de stoute schoenen aan, en startte een online handtekeningen actie om hun zorgen en krachten te bundelen en zodoende een stevig burger initiatief te starten om nu eens een gedegen onderzoek en dialoog met de ivoren toren te krijgen. Bij het Ouverturelaan groepje had zich inmiddels een flink aantal bewoners van zijstraat Landgoed Vilsteren/Binnenhof aangesloten. Hier waren namelijk vorig jaar bijna 80 handtekeningen opgehaald door bewoonster en bezorgde ouder Monique de Krou, waar vorig jaar een kind van werd aangereden op deze 30-km zone, waar stelselmatig te hard wordt gereden.
Het initatief – ondersteund door 100 handtekeningen van bezorgde mede-bewoners - kreeg gisteren tijdens een bijeenkomst op voorlopig zijn eerste officiele presentatie aangezien er een forse delegatie van ca 25 mensen de publieke tribune van het gemeentehuis bevolkten.
Met een vurig betoog van initatiefnemer Marc Beckmann werden de zorgen over de verkeersonveiligheid zeer goed verwoord. Ook Monique de Krou vroeg om aandacht voor de verkeersproblematiek en uitte haar grote zorgen over de verkeerssituatie.
De commissie – ietwat verrast over de grote opkomst van inwoners – heeft het betoog aangehoord, en de wethouder heeft beloofd om op korte termijn een afspraak met afgevaardigden van deze groep bezorgde burgers te maken, om tot een overleg te komen.
Een van de burgerraadsleden glimlachtte met met gepaste trots naar deze betrokken bewoners van de zo mooie wijk Lansingh Zuid en dacht met weemoed terug naar een jaar of zeven geleden toen zij zelf in dezelfde wijk kwam te wonen. Wat werd er hard gereden in haar straat en wat een gevaar voor al die spelende kinderen…….
Dan maar eens een briefje sturen naar de gemeente. 3 maanden wachten op antwoord, :”nee mevrouw, er wordt niet te hard gereden in uw straat”. Nog maar een briefje sturen. Wachten, wachten, wachten. “nee mevrouw, u ziet het echt niet goed”. Gesprek met de wethouder op het spreekuur, nog een gesprek met de wethouder en nog meer brieven en emails aan raadsleden volgden. Een vergelijking met Don Quichote en het gevecht tegen de windmolens kwam vaak op het netvlies.
Toch maar doorzetten, en ja, er kwam zeker reactie van een tweetal raadsleden (van de 21….) die zich de moeite getroostten om eens op de fiets te stappen om eens te kijken waar deze dame het toch over had. Toen, na 2 jaar eenzame actie, media-acties en aanspreken van automobilisten, kwamen er dan toch eindelijk een geste: VVN borden voor de wijk met teksten als “in onze wijk is 30 ook wel prettig”. Al een mooi resultaat. Toen, op een mooie november morgen, verschenen er als vanuit het niets bescheiden vluchtheuvels in de weg, die toch nét het kleine verschil maakten: er werd echt langzamer gereden! De volgende stap was de politiek, met een lokale partij, opgericht tezamen met een aardig raadslid wat voorgefietst was.
Luisterend naar de bezorgde burgers bezorgde het burgerraadslid dus een helder Déja Vu. Helaas is er te weinig veranderd voor de inwoners: lange trajecten en te weinig luisterend oor lijken nog steeds de boventoon te voeren.
Het burgerraadslid hoopt natuurlijk om een happy end van dit moderne burgersprookje. De tijd zal het leren, maar……ze hoopt oprecht dat het verhaal niet te lang zal duren, en dat de bewoners van het mooie Lansingh Zuid weer snel zorgeloos kunnen slapen aan een….30 km weg?!
Kirsten Jaarsma
Burgerraadslid
|
|  | |||||||||||||||||||||
|
 |